Ημερομηνία: 3/1/2009
Διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων ότι οι πρώτοι Χριστιανοί: "... ενέμενον...εν ταις προσευχαίς." (Πρ. β΄42). Κι αν υπάρχει κάτι που πραγματικά χρειάζονται οι εκκλησίες του Χριστού σήμερα περισσότερο απ΄ ότιδήποτε άλλο, αυτό είναι η προσευχή· πολλή και θερμή συλλογική προσευχή! Τόσες άλλες εκκλησιαστικές καλούμενες δραστηριότητες, που δεν υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη ούτε είναι σύμφωνες είτε με το γράμμα είτε με το πνεύμα του λόγου του Θεού, δυστυχώς, έχουν πάρει τη θέση της! Η Ευαγγελική Βαπτιστική Εκκλησία αγωνίζεται να κρατήσει τουλάχιστο μια ώρα συμπροσευχής την εβδομάδα ζωντανή. Μαζευόμαστε κάθε Παρασκευή βράδυ, ο αδ. Μάρκος ή κάποιος άλλος από τους νέους εργάτες του λόγου, φέρνει μια προτροπή από τον λόγο του Θεού, όπως δείχνει και η φωτογραφία, και ύστερα πέφτουμε στα γόνατα και ανοίγουμε τις καρδιές μας μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα μας. Τον ευχαριστούμε για τη σωτηρία που μας χάρισε με τη θυσία του Χριστού στο Σταυρό, και εναποθέτουμε στα πόδια Του τα αιτήματα και τις ανάγκες μας. Η χαρά και η ευλογία που μας δίνει η παρουσία Του δεν λέγεται! Αδελφοί, ο Κύριος μας αγαπά και μας καλεί να ετοιμαστούμε για τη μεγάλη συνάντηση μαζί Του. Αυτές τις κακές μέρες που περνάμε, δεν μας χρειάζεται παρά επιστροφή στη Βίβλο, στην αποστολική απλότητα, στο κήρυγμα και τη διδαχή του λόγου του Θεού. Και αγρυπνία και προσευχή, πολλή θερμή προσευχή. Ο Κύριος έρχεται: "Αμήν. Ναι, έρχου Κύριε Ιησού" (Απ. κβ΄20).