|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Ιανουάριος 2026 |
 |
| Κ |
Δ |
Τ |
Τ |
Π |
Π |
Σ |
 |
| 28 |
29 |
30 |
31 |
1 |
2 |
3 |
| 4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
| 11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
| 18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
| 25 |
26 |
27 |
28 |
29 |
30 |
31 |
|
|
|
|
|
8 Υπήγον ποτέ τα δένδρα να χρίσωσι βασιλέα εφ΄ εαυτών· και είπον προς την ελαίαν, Βασίλευσον εφ΄ ημών. 9 Αλλ΄η ελαία είπε προς αυτά, Να αφήσω εγώ το πάχος μου, δια της οποίας τιμώνται Θεός και άνθρωποι, και να υπάγω να άρχω επί των δένδρων; 10 Και είπον τα δένδρα προς την συκήν, Ελθέ συ, βασίλευσον εφ΄ ημών. 11 Αλλ΄ η συκή είπε προς αυτά, Να αφήσω την γληκύτητά μου, και τον καρπόν μου τον καλόν, και να υπάγω να άρχω επί των δένδρων; 12 Και είπον τα δένδρα προς την άμπελον, Ελθέ συ, βασίλευσον εφ΄ ημών. 13 Και είπεν η άμπελος προς αυτά, Να αφήσω τον οίνόν μου, όστις ευφραίνει Θεόν και ανθρώπους, και να υπάγω να άρχω επί των δένδρων; 14 Τότε είπον πάντα τα δένδρα προς την άκανθαν, Ελθέ συ, βασίλευσον εφ΄ ημών. 15 Και είπεν η άκανθα προς τα δένδρα, Εάν αληθώς σεις με χρίητε βασιλέα εφ΄ υμών, έλθετε, καταφύγετε υπό την σκιάν μου· ει δε μη, πυρ να εξέλθη εκ της ακάνθης, και να καταφάγη τας κέδρους του Λιβάνου!
|
|
ΚΡΙΤΕΣ 9:8-15
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ημερομηνία: 1/5/1986
Έξω από την αίθουσα των συναθροίσεων. Συγκινητική σκηνή! Η αδελφή μας Τζένη-στο μέσο πρώτη σειρά-ήταν από τη Ρουμανία. Η κόρη της, αδελφή κι αυτή, είχε χρόνια στην Ελλάδα. Η Τζένη ήρθε να την επισκεφτεί και έμεινε μαζί μας για περίπου ένα χρόνο. Την αγαπήσαμε και μας αγάπησε. Όμως σ΄αυτή τη ζωή όλα είναι προσωρινά, και για την αδελφή μας ήρθε η ώρα της επιστροφής. Επιθυμία δική της και αρκετών από μας ήταν να έχουμε μια αναμνηστική φωτογραφία. Αυτή είναι! Η συγκίνηση στην ίδια δεν μπορεί να κρυφτεί. Αλλά και πολλά άλλα μάτια είναι δακρυσμένα! Είναι κάτι στιγμές που μιλούν από μόνες τους. Κι αυτή η στιγμή μας λέει κάτι που όλοι το ξέρουμε και όμως ο τρόπος μας, πολλές φορές, δείχνει πως δεν το σκεφτόμαστε: πόσο περαστικά και εφήμερα είναι όλα σ΄ αυτή τη ζωή. Ευτυχώς όμως που δεν μας λέει μόνο αυτό. Μάς λέει και πως μπροστά μας έχουμε τη μακάρια ελπίδα, τη συνάντησή μας με τον Σωτήρα και Κύριό μας τον Ιησού Χριστό, αλλά και με όλους τους πιστούς γνωστούς και αγνώστους. Μια συνάντηση γεμάτη χαρά, δόξα, και θρίαμβο. Αλληλούια!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
